ساربان(محسن نامجو) با تشکر از نیوشای نازنینم.

فقط بسپار به خدا. بهش اعتماد کن تا معجزاتش رو ببینی...

حتی تا یه ثانیه بعد معلوم نیست چه اتفاقی می افته پس امیدت رو از دست نده...

خدا همیشه نزدیک تر از اون چیزیه که ما فکر و یا حس می کنیم...

خدایا تنها امیدم به توست و دستام رو به سمت تو دراز می کنم و یقین دارم دستمو می گیری...گرفتی...

خدایا منو ببخش به خاطر کوچیک بودنم...منو ببخش و اشک هام رو و لبخندم رو برام حفظ کن همونطور که عشقم رو حفظ و ناب می کنی...

دوستت دارم ...پیشم بمون.خیلی خوبی خدایا خیلی خوبی که همیشه هستی که بزرگی...

فقط و فقط و فقط تویی که می تونی و من هر چی که پیش بیاد به تو ایمان دارم و یقین دارم که تو به عهد وفاداری...چقدر شایسته ی ستایشی تنها تو...

پ.ن:

دوای درد عاشق را کسی کو سهل پندارد / ز فکر آنان که در تدبیر درمانند در مانند

دعا و دعا و دعا و آرزوهای قشنگ...و لبخند و لبخند و شاد بودن...خدا رو نگه دار رفیق(به قول ساسوشا)

دیروز رفته بودم کوه (دراز نو) .یه منطقه ی ییلاقی نزدیک شهرمون که از این پایین هم دیده می شه...بالای ابرها،دریایی از ابرها و آسمون و کوه...نمی تونم زیباییش رو وصف کنم...فضا اونقدر باز بود که حس نمی کردی گیر افتادی ، حس می کردی رهایی رهای رها.نه روی زمین که توی آسمون... حس بالا بودن...نزدیک بودن...

همیشه می خواستم ترس از خدا رو حس کنم و کردم...وقتی از اون ارتفاع دره ها رو می دیدم...ترس خیلی نزدیک بود نه تنها ترس همیشگی از ارتفاع که ترس از خدایی که کافیه اراده کنه تا نباشی...اینکه فقط کافیه بخواد و اون وقت هیچ کاری نمی تونی بکنی...حس کوچک بودن و بیهوده غم های کوچیکه به ظاهر بزرگ داشتن...

شکرانه: خدایا چه روح عظیم و زیبایی داری،حقا که ستایش همه ی مخلوقاتت رو سزاواری...ازت ممنونم به خاطر روزی رویایی رو که کنارت بودم و مهمونت...اون همه زیبایی، تو محشری.دوستت دارم و ازت ممنونم و ازت خواهش می کنم منو به خاطر تمام ضعف هام و ناشکیبایی ها و ترس هام و کم بودن هام ببخشی.آمین.

پ.ن : و تو ، راجع به توام فکر کردم...حس خوبی به رفتارهات ندارم...دیروز توی اون همه زیبایی حس کردم شاید بابایی حق داره، باید نماز شکر بخونم که الان خودت رو نشون دادی،فکر می کنم بیش از اندازه ایمان منو زیر سوال بردی. رنج می کشم اما بهای هر باارزشی کم نیست...رنجی می کشم که ثمر داره اما تو چی؟؟! توام فکر می کنی رنج کشیدی و کسی ندید...اما حتی رنج ها هم، با هم فرق دارند...بیا دست از شعار دادن برداریم،هر دومون...هیچ کس ما دو تا رو بهتر از خودمون نمی شناسه، نه تو می تونی خودت رو از من پنهان کنی و نه من.حتی نمی خوام چون همیشه خواستم و سعی که آشکار و روراست و همونی که واقعا هستم باشم ، و می دونم هم که چی هستم،می دونم هم که تو چی هستی عقابم...می دونی از خدا چی خواستم؟!! خواستم عشق منو حفظ کنه...حفظ می دونی یعنی چی؟!

د. د. ی.  همیشه.چراشم خدا فقط می دونه...شایدم تو بدونی.می دونی مگه نه؟!

به قول ساسوشا:

                                             در بستنِ پیمان ما
                                            تنها گواه ما شد خدا
                                           تا این جهان، بر پا بود
                                          این عشق ما بماند بجا

اگه دقت کنین می بینین آدمها از رفتارهای خودشون بیشتر چیز یاد می گیرن تا رفتار دیگران. فقط کافیه به رفتارهاتون و عکس العملهاتون و نتایجش در گذشته نگاه کنین اونوقت خیلی چیزا دست گیرتون می شه و تازه ممکنه راه حلی برای مشکلات یا مشغله های ذهنی تون هم پیدا کنید. واللا.

شکرانه: هی خدایا ازت ممنونم خیلی ازت ممنونم. چقدر خوبه که اینقد بزرگی که من هر چی بی طاقت شم یا خسته یا ناراحت و دلتنگ و یا حتی ناراضی باز هم در تو ذوب می شه و در پایان همه ی اشک ها تو صبورانه بر جای می مونی.خیلی دوستت دارم و سپاسگذارم.

خدایا کمکم کن تا راضی باشم به چیزی که تو می خوای.به ما رحم کن و مثل همیشه حواست به من و ظرفیتهام هم باشه.خیلی دوستت دارم.بوس.

پ.ن: خیلی دوستت دارم ...کاش می تونستم بهت بگم که چقد دلم برات تنگ شده...حتی اگه باور نکنی مهربونم...

- سوره یوسف (ع)رو خوندین؟

من بهش اعتماد دارم چون به قضاوت خودم اعتماد دارم ، چون من به خودم اعتماد دارم .پس اگر روزی به من خیانت هم بکنه باز هم من بهش اعتماد دارم...*

نگو می ری گل زیبای بهارم / توی دنیا غیر تو یاری ندارم / خورشید از مشرق چشمای تو بیرون می زنه / صبح فردای چشای تو فقط ماله منه / حرف رفتنت مثل شب آخ چه تاریکه برام / این منم که توی تاریکی شب جون می کنه**

ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند / چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور***

شکرانه: نمی دونم چه طوری ازت تشکر کنم اما به زبان بالهای رنگارنگ پروانه ها و عطر رزهای حیاطمون و ارغوانی خوشرنگ شمعدونی هامون و طعم شیرین و گرم تابستون زیبات ازت ممنونم تا خودت ازت ممنونم خدای بزرگم...

پ.ن:

* امپراطور دریا

** محسن یاحقی

*** خواجه حافظ شیرازی

گاهی یک لحظه آرامش ، فقط یک لحظه حتی، درک و لمس و حس آرامش چنان ارزش ژرفی داره که حتی درک عمق ارزشش هم، زمان می بره و اونقدر زیبا و آرومه که نیروش می تونه یک عمر تو رو غنی کنه و بهت توان بده. توان و انرژی برای جنگیدن برای تلاش و نایستادن برای امیدوار بودن و حفظ ایمان و سعی در هر لحظه عاشق تر بودن و کشف کردن معنای بی انتهاش و در کنار همه ی اینها و ورای اینها باز و باز و باز دیدن و یافتن خداییه که با تمام بزرگیش توی قلبت زندگی می کنه توی روحت و تمام وجودت...

.

.

.(دینگ دینگ !! ادامه ی مطلب)

گاهی دردهایی هست برای نگفتن...

گاهی دردهایی هست که توان وصفش نیست...

گاهی فقط اشک هست پنهان , پشت لبخند و سکوت...

و ورای همه اینها تنها می تونی دل خوش باشی که امید هست چون خدا هنوز هست...

تنها چیزیه که برام مونده عشقی که با اشک و لبخند به خدا نگاه می کنه و می گه به من  رحم کن و نجاتم بده ای قدرت لایزالی که تمامی نداری...فریادی که مجال برآمدن نداره اما هست چون می دونه تو می شنوی مگه نه؟؟؟!!

خدایا تو می دونی و تو می بینی ...در هر حال ممنونم .دل تنگی های منو به دل نگیر...رهام نکن...

پ.ن: ساسوشای عزیزم پست 271 و 272 چقدر به من نزدیکه...ممنونم عزیزم ممنونم.

و مونای ناز مهماندارم که منو دعوت کردی ممنونم و مثل تو نمی تونم فعلا انتخاب کنم کدووم پستم رو بیشتر دوست دارم چون اینجا می نویسم و می خونم و آرووم می شم و امیدم رو نگه می دارم.

یه بار نیوشا حرف خیلی خوبی زد گفت: به این فکر کن یکی ناامید از همه جا یهو بیاد وبلاگت رو باز کنه حالا اگه تو هم غصه دار نوشته باشی...

اینجا اول از همه واسه خودم و به خودم می نویسم تا یادم نره که فروغ ,  فروغ بابا فقط حرف نباش و عمل کن...زنبور بی عسل بودن چه سود؟؟

راضی نیستم از خودم راضی نیستم.منو ببخشین...

برای همه تون احترام زیادی قائلم ...آرزو می کنم سربلند باشید...دعام کنین همین...